از نظر شیعیان و بسیاری از اهل سنت اهل بیت، علی، فاطمه و فرزندان آنها حسن و حسین و تمام امامان شیعه (پ‍یامبر و دخترش و ۱۲ امام) را شامل می‌شود.. اهل بیت، یکی از ثقلین هستند.

اهل بیت در قرآن[ویرایش | ویرایش مبدأ]

قرآن از این کلمه برای خاندان ابراهیم استفاده کرده و به آنان بخشایش و برکت آسمانی را نوید داده‌است. همچنین در جای دیگر، این کلمه برای اشاره به خاندان پیامبر اسلام به کار برده و گفته که خداوند، آنان را از هرگونه زشتی و پلیدی پیراسته‌است.

مقصود از اهل بیت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

همه مفسران شیعیان و بسیاری از مفسران اهل سنت مراد این آیه را پنج تن آل عبا، یا اصحاب کساء دانسته‌اند: پیامبر اسلام، علی فاطمه، حسن، حسین. این نظریه بر روایات شیعیان و سنی تکیه دارد؛ روایاتی نظیر حدیث، حدیث مباهله، و حدیث

مقصود از اهل بیت در احادیثی چون حدیث، حدیث، و حدیث نجوم، امام اند؛ زیرا به دلایل عقلی و نقلی منزلتی که در این احادیث آمده تنها برای آنان ثابت است؛ چنانچه جمعی از اهل سنت هم به آن تصریح کرده‌اند

مقام اهل بیت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

بنا بر نصّ قرآن، محبت اهل بیت بر هر مسلمانی واجب است روایات فراوانی بر این حقیقت گواهی می‌دهند؛ از جمله‌است روایتی از پیامبر اسلام که گفت: «من دوست دارم هر کس آنان را دوست بدارد و دشمنم با کسی که آنان را دشمن بدارد.» همچنین گفته‌است: «آنان کشتی نجاتند. هر کس از آنان پیروی کند نجات می‌یابد، و هر کس سر پیچد هلاک می‌شود.»


منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

جستارهای وابسته[ویرایش | ویرایش مبدأ]










الگو:Wikireadr

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.